عامل عصمت در پيامبران چيست ؟ 8 عامل عصمت در پيامبران چيست ؟ عامل باز دارنده راهنمايان آسمانى از گناه همان ايمان قوى وتقواى فوق العاده آنهاست كه از علم به عواقب گناه سرچشمه مىگيرد . به طور مسلم ، علم صد درصد قطعى به واكنش عملى ، در انسان ايجاد عصمت مىكند وآنچنان تقوائى در او پديد مىآورد كه هرگز انديشه گناه در مغز او خطور نمىكند ، فرض كنيد ، به انسانى يك ميليارد دلار بدهند و از او بخواهند كه دست به سيم عريان بزند ، كه برق كشنده در آن جريان دارد ، بطور مسلم هيچ انسان عاقلى به هيچ قيمتى خود را آلوده به چنين گناهى نمىكند زيرا نتيجه اين نوع گناه مرگ است واو در اين نتيجه شك وترديدى ندارد . حالا اگر يك نفر نسبت به عواقب شوم ونتايج مرگ بار گناه كه دوزخ و آتش سوزان است چنين علم قطعى پيدا كند ، به طور مسلّم دست به گناه نزده و اين علم در او يك نوع تقوا ومصونيّتى پديد مىآورد كه به هيچ نحو شكست نمىخورد . در اين جا ممكن است سؤال شود كه گاهى برخى از آگاهى هاى قطعى در انسان ايجاد مصونيّت نمىكند زيرا مىبينيم افرادى كه مىدانند الكل ضرر دارد وسيگار مضر است مع الوصف مىنوشند ومىكشند پس چرا علم در اين مورد عصمت ايجاد نمىكند ؟ پاسخ اين سؤال روشن است و آن اين كه علم در صورتى مىتواند مصونيّت آفرين باشد